Seni o kadar derinden anlıyorum ki... Lütfen derin bir nefes al ve kendine haksızlık etmeyi bırak.
Geçenlerde Ferzanebe’nin dağınıklıkla ilgili bir story'sini gördüm ve bana o kadar iyi geldi ki, o hissi seninle de paylaşmak isterim: Dağınık evde çocuk vardır, o evde hayat vardır ve bu her şeyden çok daha kıymetlidir.
Sen her şeyden önce bir insansın, bir makine değil. Her şeye kusursuzca yetişmek, her yeri pırıl pırıl yapmak veya herkesi aynı anda memnun etmek zorunda değilsin. Bir yerde hata yapmıyorsun, sadece annelik gibi inanılmaz efor isteyen bir süreçte elinden gelenin en iyisini yapıyorsun. Çocuklarının sağlıklı olduğunu ve seninle beraber, senin sevgine sarılarak büyüdüklerini düşündüğünde; inan ki o dağınıklık, ev durumu veya kilolar dünyanın en değersiz teferruatlarına dönüşüyor.
diğer annelerin yazdıklarına da bak, hiçbirimiz tam anlamıyla yetişemiyoruz ve bu çok, çok normal. Yalnız değilsin. Lütfen "Nerede hata yapıyorum?" diye düşünme. Sadece dur, evladına sarıl ve bu tatlı, dağınık ama sevgi dolu hayatın tadını çıkar. Sen harika bir annesin. ❤️