Desteksiz annelik

a31a5300 profile picture

a31a5300 |

Bebeğim 3,5 aylık sayılır. Sadece ilk ay yanımızda biri vardı. İki aydır yalnızız. Eşimin ailesi de benim ailem de şehir dışında. Gelip yardımcı olma imkanları da yok. Bebeğimi çok seviyorum ama bazı günler ev işi, bebek bakımı, sosyallikte uzaklık, her gün pijamalı ve aynı olmak çok zor geliyor. Bazen tuvalate bile onunla gitmek zorunda kalıyorum. Akşam eşim gelince hemen ona veriyorum ve o çok sevdiğim bebeğimin sesini bile duymak yoruc geliyor. Hem büyük bir sevgi hem büyük bir vicdan azabı ama çok büyük de bir yorgunluk. Kaç aydan sonra geçecek bilmiyorum ama bazen sadece kaçıp eşimden de bebeğimden de uzaklaşmak istiyorum.

Tartışmaya katılın

Yanıt vermek veya kendi sorunuzu sormak için Momy uygulamasını indirin.

Google Play'den alınApp Store'dan indirin

Cevaplar

Sibelyılmaz profile picture

Yalnız değilsiniz gurbetteyim tek başıma doğum yaptım inanın hastaneden geldiğim ertesi günü yemek yapmaya başladım çünkü kimse yoktu sütüm olması lazımdı yemek yemem gerekiyordu kardeşim geldi tecrübesiz 40 a kadar kaldı ve gitti gidiş o gidiş üstelik eşim asker ayda 4 kere nöbet oluyor yalnız kalıyorum ilk başlarda o kadar ağlıyordum ki pişman olmuştum ve bu pişmanlıktan utanç duyuyordum iyi bir anne değilim diye yıllarca çalıştığım işimi bıraktım sosyal biriyken evde yalnız gurbette kalakaldım maşasız makyajsız dışarı çıkmazken evde pijama saç baş dağınık duşa WC ye giremiyordum anlat anlat bitmez daha neler neler… 24 saat uyumadığımı biliyorum.. 18 aylık bebeğim şimdi her gün saçımda bir beyaz daha görüyorum ekransız desteksiz çocuk büyütmek çok zor Allah hepimizin yardımcısı olsun onun büyüdüğünü görüp annem demesini duydukça şükür ediyorum sevinçten şükürden ağlıyorum bu seferde ahh annelik tam bir delilik ..

Desteksiz annelik için cevap | Momy