Desteksiz annelik

Merhaba, benim bebeğimde 3.5 ayına yaklaştı. İlk 2 gün destek için annem vardı. Toplam 10 günde kayinvalidem kaldı yemek için. Çok haklısın çok yorucu bir süreç. Kaç gece ağladığımı inan ben bile bilmiyorum. Ama annem bana "İyi bir birey yetiştirmek istiyorsan en az 2 yıl sadece onunla ilgileneceksin. Herşeyi unutacaksın" dedi. Sen de öyle yapmalısın. Bebeğinle birlikte vakit geçirip onunla birlikte uyumanı tavsiye ederim. 55. günümüzde artık her sabah üstümü değiştirdim. Artık etrafı toplarken, ya da çamaşır katlarken onunla konuşmaya çalışıyorum işlerimi de hallediyorum . Sabahları Ana kucağına koyup kahvaltı yapıyorum. Hiç uyuyamadığım zamanlar yanıma yatırıp biraz aşağısına yatıp elini tutuyordum. Geçecek bu günler ve dönüp ne çabuk geçti diyeceksin. Emzirirken eski fotoğraflarına bak büyüttün kocaman bir bebek oldu artık. Akşamları eşine verdiğin zaman bir kahve yap ve sadece onları izle. Yorulduğunu dile getirmekten hiç çekinme. Sen iyi bir annesin ve insansın herşeye yetişemezsin...

Aynı durumu yaşıyorum bazen çok yorucu oluyor kahvaltı yapamıyorum işle güçle yemekle ilgilenemiyorum dişimi fırçalayamadım o kadar Kolik bebek , eşim gelince direkt veriyorum çok seviyorum elimden geldiğince oyun oynuyorum daha 2 aylık yeni yeni gülüyor çok nadir sakin duruyor Kolik bebek zaten , eşim geliyor markete ekmeğe çöpe ben çıkıyorum kulaklığımı alıyorum müzik biraz yürüyüş yapıyorum hava almak iyi geliyor , tüm işlerimi evi çamaşırları akşam hallediyorum gündüz yapabilecek zamanım olmuyor hep kucağımda inşallah tamam havalar ısınsın bebekler biraz daha büyüsün bol bol gezdirmeye biz de hava almaya çıkarız biraz daha alışmak ve sabır gerekiyor sanırım bebeklerinde alışma süreci yoruyordur onları yepyeni dünya biraz daha sabredelim :(

Merhaba öncelikle belirteyim ki yalnız değilsiniz. Böyle hissetmekte çok haklısınız, robot değiliz neticede bizim de duygularımız var. Anne olmak çok güzel ama bir o kadar da zor.. 10 yaşında, 17 aylık ve henüz 2 buçuk aylık 3 çocuk annesiyim... 17 aylık kızım ilk doğduğunda eve gelince panik atağım tutmuştu, 3 kişi yaşamaya alışmış şimdi birden yeni ve bilmediğim bir hayata başlamıştım. Kızım meme reddini doğar doğmaz yaptı, sütüm geç geldi derken kendime bakmamaktan ayağımda oluşan tırnak batmasını 3 ay sonra acısından fark ettim.. 1 ay olmuş banyo yapamamıştım çünkü hiç desteğim yoktu eş de dahil... 6 ay evden çıkamadım derken kızım 5 buçuk aylıkken tekrar hamile olduğumu öğrendim.. Dünya başıma yıkıldı, çok ağladım kızımı çok isteyerek hamile kaldım şimdi ona doyamadan bir başka bebeğe bakmak ona haksızlık gibi geldi.. Çok zor kabullendim.. 3. Bebeğim oğlum doğdu bu sefer yine yalnız ve yine tek başımayım.. Hamileliğin son 2 ayı ve gecen bu 2 buçuk ay sadece hastaneye gitmek için evden çıktım.. 3 çocukla aynı evin içinde bazen o kadar boğuluyorum ki durup dururken ağlama geliyor.. Allah dağına göre kar verirmiş ya O istemeden hamile kaldığımda ağladığım bebeğim, o kadar kolay bi bebek oldu ki, ne gaz sancısı ne uyku sıkıntısı, ne emme sorunu hiçbirini yaşamadım Allaha çok şükür.. Rabbim sağlık sıhhat versin önce bizlere sonra bebişlerimize, çünkü biz iyi değilsek onlarda değil.. Evet şimdi de kendime bakamıyorum hergün pijama ile geziyorum bazen günlerce aynı kıyafetle duruyorum.. Evimi het gün her hafta temizleyemiyorum ama bunun için şikayet de etmiyorum.. Varsın işler kalsın.. Bu zamanlar ds gececek biliyorum ve biz onların bebekliğini çok özleyeceğiz.. Geriye dönüpte fotoğraflarına bakınca keşke daha çok sevseydim demeyelim.. Beni gören sen çıldırmıyorsun iyiki diyor.. Aksine anın tadını çıkarmaya çalışıyorum, hepsini sürekli öpüyorum, kızımın elinden tutup dans ediyorum, sen ne kadar çok öpüyorsun diyorlar.. Onlar bunu hakediyor çünkü.. Annelik delilik evet ama uğruna böyle güzellikler varsa varsın deli olalım 🥰 Hepimiz çok güzeliz, çok güçlüyüz kızlar, bunu unutmayın.. Ha bi denCennet var işin ucunda unutmayın 😉🥰

aslında ekstra bişey anlatmaya gerek duymuyorum annelik kimse için kolay olmadı. bakma sen atıp tutanlara akıl verenlere eleştirenlere. herkes zorlandı eğer biri ben hayatımı da yaşadım bebeğime de baktım diyebiliyorsa muhakkak bebeğini ihmal etmiştir. eğer rahat bi annelik geçiriyorum diyorsa o çocuk normal değildir 😂 ağlamayan bebekte sorun vardır. gelişmiyor demektir. Ha kimisi daha ağır kimisi daha az ağır geçiriyor çünkü Rabbim imtihanı kaldırabildiğin kadar verir. Üstesinden gelebilecek güçtesin buna inan Rabbine güven. psikolojik olarak kendine Rabbine güvenirsen çabuk toparlıyorsun zamanı daha keyifli hale getirmiş oluyorsun. uykusuzken bile gülüşüyle gülümsüyorsun. yetersiz hissederken bile elini sıkıca tutarak gözünün içine bakarak tek bağlı olduğu varlık sen olduğunu hissetirmesiyle yettiğini anlıyorsun. ve her aşamanın yaşın zorlayıcı anı olacak hepsi de geçecek. dönüp baktığında iyi ki bu şekilde davranmışım diyeceğin zamanları çoğaltmaya bak 🌺

benim kızım beş buçuk aylık şuan ilk zamanlar gerçekten zordu annem kayınvalidem aynı şehirdeyiz ama annem çalışıyo gelemiyodu kayınvalidem ilk zamanlar banyo için geliyodu seni çok iyi anlıyorum ve şöyle ki bebeğim doğduğu ilk günden beri meme reddi yaşadık hiç geçmeyecek zannedysn ama şuan bile yavaş yavaş düzenimiz oturuyo bence bebekler büyüdükçe bi şeyler kolaylaşıyo

çok güzel bir platform gerçekten bu mesajları okudukça yalnız olmadığımı anlıyorum evet bebek için destekçim vardı ama bana destek olan yoktu sağlığımı psikolojimi beni soran yoktu kalabalık içinde yalnızlık çektim 2 ay emdi meme reddi yaşadık aman sütün mü acıdı bilmeme ne kırk yerden tantana zar zor 1 ay daha emzirdim artık zorlamayı bıraktım çünkü bebeğim benden uzaklaşmaya başladı bu sefer de pes ettiğim için laf edildi söylemediğim daha nice sıkıntı artık herşey düzelmeye düzen oturmaya başladı bebeğim büyüyor sağlıklı bir şekilde çok şükür bu sefer de sağlık sorunları yaşıyorum...

Yalnız değilsiniz gurbetteyim tek başıma doğum yaptım inanın hastaneden geldiğim ertesi günü yemek yapmaya başladım çünkü kimse yoktu sütüm olması lazımdı yemek yemem gerekiyordu kardeşim geldi tecrübesiz 40 a kadar kaldı ve gitti gidiş o gidiş üstelik eşim asker ayda 4 kere nöbet oluyor yalnız kalıyorum ilk başlarda o kadar ağlıyordum ki pişman olmuştum ve bu pişmanlıktan utanç duyuyordum iyi bir anne değilim diye yıllarca çalıştığım işimi bıraktım sosyal biriyken evde yalnız gurbette kalakaldım maşasız makyajsız dışarı çıkmazken evde pijama saç baş dağınık duşa WC ye giremiyordum anlat anlat bitmez daha neler neler… 24 saat uyumadığımı biliyorum.. 18 aylık bebeğim şimdi her gün saçımda bir beyaz daha görüyorum ekransız desteksiz çocuk büyütmek çok zor Allah hepimizin yardımcısı olsun onun büyüdüğünü görüp annem demesini duydukça şükür ediyorum sevinçten şükürden ağlıyorum bu seferde ahh annelik tam bir delilik ..

Sizi çok iyi anlıyorum. Annem yanımda 1 ay kaldı şehir dışında yaşıyor. Kv 2 adım ötemde 40 ım çıkana kadar geldi ama bebeğin başında dikilmek dışında bir faydası olmadı. Aç olduğumu bildi evde yemek olmadığını bildi ama hiçbir faydası olmadı. Hiç unutmuyorum annemin gittiği ilk gün eşim işten gelince wc ye gidip hüngür hüngür ağladım. Açlıktan kollarım titremişti artık. Ne yemek ne bir ev işi hiç yardımcı olmadı uyuyan bebeğin başında2-3 saat dikildi sağ olsun hala öfkem geçmedi ve aşırı soğudum ondan insan bazı şeyleri hayatı boyunca unutamıyor derler ya ben o günlerimi asla unutamam hala gözlerim dolar aklıma geldikçe. benim doğumdan sonra geçmeyen vücut ağrılarım çok oldu bir de o günlerde sürekli iş yaptığım için iyice kötüleşti. şuan bebeğim 9.5 aylık yeni yeni ağrılarım geçti ama ev işlerine yetişmek hala zor. Bebeğime daha rahat bakıyorum en azından artık sıkıntısını anlıyorum ama o ilk 3-4 aya göre çok çok rahatım düzen oturdu uyuduğu zamanlar işlerimi hallediyorum. Allah tek başına bebek büyüten herkese yardım etsin