Ben mi abartıyorum?

Toddler (1-3 Yaş)Hassas İçerik

Merhaba 27 yaşındayım Almanya’da yaşıyorum birkaç yıl önce okumak için geldim ve daha sonra burada kalıp evlendim iki ay önce de bir bebeğim oldu eşim de Türk benim ailem Türkiye’de onun ailesi burada doğumdan itibaren onlardan destek istedik ilk 10 gün kayınvalidem bizde kaldı daha sonra biz de 10 gün onların evine gittik fakat bu süreçte kayınvalidem ve kayınpederimin bebeğe sanki kendi çocukları gibi davrandığını gözlemledim .Acil sezaryen ve bir kaç farklı sorunundan dolayı yeteri kadar sütüm yok ve mama takviyesi başladık ben uyurken bebeğime gizlice mama veriyorlar, benim verdiğim 30 ml onlara asla yeterli gelmiyor ve 60 ml veriyorlar ben uyurken . Yine ben uyurken çocuğa hıçkırık turtuğu için su içirmişler . Gece Yenidoğan bebeğimle birlikte uyumak istiyorlar . Bir gün ben tuvaletteyken bebeğimi alıp dışarıya yürüyüşe çıkmışlar . Arkalarından gittiğimde beni görmelerine rağmen yollarını değiştirip başka tarafa gitmişler bunu da görümcemle konuşurken öğrendim . Bebeği emzirmem dışında asla bana vermiyorlar . Bebeği sürekli kucaklarında uyutuyorlar yatağa yatırmama izin vermiyorlar . Sürekli bebeğimle yalnız kalmak istiyorlar onlar severken yanlarında durmamdan rahatsız oluyorlar . Şimdilik aklıma gelenler bunlar . Ve bu yüzden ben eşimin ailesiyle arama mesafe koydum eşim sürekli beni kıskançlık ve ön yargılı olmakla suçluyor .

Cevaplar

0839dbe6

Ben de şu anda hamileyim ve en çok korktuğum şey bu yaşadıklarını yaşamak. Bence mesafeni koyduysan ve artık bu sıkıntını sonlandırdıysan için rahat olsun. Eşin de bu durumu mutlaka kabullenicektir

91314480

Birileri onlara o çocuğun kimin çocuğu olduğunu hatırlatması gerekiyor. Bu birileri siz ve eşiniz. Görevinizi yapın ve bunu söyleyin. Başka bir şey diyemiyorum 😳

Sibelyılmaz

Gerçekten bu anlattıklarınızı okudukça şok oldum yani yeni doğum yapmış bir anneye yapılmaması gereken ne varsa yapılmış bence eşinizin ailesine bir an önce bebeğin kime ait olduğunu ve bebeğin annesinin kim olduğunu bildirmesi lazım bu görev size de değil eşinize düşer çünkü siz bir şey dediğinizde gelin olursunuz lohusa olursunuz ama kimse evladına kırılmaz o yüzden bence bu konuyu eşinizle konuşun derhal aksiyon alsın çünkü sizin şu an hiç stres olmamanız lazım vücudumuzun bedeninizin dinlenmesi sütünüzün olması lazım bunlarla uğraşmazsınız zaten çocuğunu seven torununu seven haliyle annesini de mutlu eder

Sibelyılmaz

Ben de şehir dışında doğum yaptım ve tek başına yaptım ben doğum yaptıktan bir gün sonra gelebildi ancak kız kardeşim çünkü acil doğum kararı verildi sezaryen oldum doğum yapmadan önce benim kayınvalidem de yanımıza gelmek istediklerini söylediler ama benim kayınvalidem hasta kayınpederim de hasta yarı felçli yani sizin anlayacağınız geldikleri zaman bana destek değil külfet olacaklardı ben ilk defa anne olacağım için deneyimsiz olduğum için özellikle kayınpederimin yanında rahat edemeyeceğimi söylediğimde ki bunu da gayet nazik bir dille söylemiştim bana biz kimseyi dinlemeyiz geliriz demişti ben de hiç polemiğe girmedim direk eşimle konuştum benim onlara hizmet edemeyecek durumda olduğumu desteksiz olduğumu lohusa olacağımı yatılı misafir ağırlayacağımı özellikle hasta misafir ağırlayamayacağımı söyledim ve eşim de hiç beni karıştırmadan gayet uygun bir dille karşı tarafa nasıl geleceksiniz anne hastasınız şöyle böyle deyip konuyu kapattı ve eninde sonunda kimse de gelmedi gayet de tek başıma rahatça lohusalığımı yaşadım bu iş eşinize düşer bence eşinizle konuşun hatta benim meme uçlarım çok yara olmuştu ve evde neredeyse memelerim açık geziyordum iyileşmesi için hatta bu konuyu kendi aramızda eşimle konuştuk dedim ki bak şimdi baban olsa mesela bu evde ben böyle nasıl rahatça gezebilirim ki annen olsa nasıl gezebilirim sonuç olarak ben haklı çıktım yani bir de şehir dışı gelip ne zaman gidecekler belli değil tüm gün gelip akşam gitseler problem yok ama böylesi çok zor

Fatma

Merhaba Melisa, Almanya'da dogum yapınca 10gün eve hemsire geldigini duydum. size de geldi mi dogrulugu var mı? Benim annem maalesef hayatta degil. Hastaneden eve geldigimde ve sonraki sürecte aglama krizlerim oldu. Lohusa döneminde k.validemlere beni rahatsiz etmeyecek sekilde davranmalarını söylemesini istedim eşimden. Sonrasinda lohusaligim bitene kadar arayan gelen olmadı, kendince triplere girdi. kendisinin de zaten saglik sorunları old için üstelemedim. Onlara guvenerek çocuk yapmadım sonuçta sadece destek bekledim ama pek olmadı. şimdi bebegim 4,5 aylık oldu. her defasında yardıma gelirim çagır beni diyor. Bu süreçte anladim ki aslında kimseye ihtiyaç yok. Taze bir annede olması gereken sabır, özgüven ve iç güdü. Bunlar sende de olsun mutlaka. kendini teselli et. millet nasıl baktıysa bende öyle bakarım de. Neden k.validenlere gittin ki, bosver kendi çocuguna kendin bak. Yarın bir gün yüzüne vurmasınlar. Uykun çok mu ağır ki sen uyurken çocugu aliyorlar yanından. Bizimkiler de sanki biraz müsaade etsem öyle davranacak gibi. hatta bir an önce yemek yemege baslamasını bana ihtiyaç kalmamasını bekliyorlar. onların ilk torunuysa benimde ilk çocugum :) Her neyse kendine güven bebegini al ve evine dön. Saygı çerçevesi içinde mesafeni koy. Eşin seni dinlemezse başkasından ona söylemesıni iste. Erkekler yeni dogum yapmıs bir anneyi anlayamıyor. Eşin de dahil kim ne derse desin. hiç birsey senden ve bebeginden önemli degil. Nereye gidersen git kime anlatırsan anlat Türk anne baba her yerde aynı. Her yerde hep aynı sorunlar. O yüzden bunları kafana çok takma. gerekirse az uyu ama çocuguna sen bak. Yalnız degilsin. Umarım bu cvbmı görürsün. Allah yardımcın olsun.