Bebeklı Hayat

Ah canım benim, seni o kadar iyi anlıyorum ki... Benim de ilk zamanlarım tam olarak böyle geçti. Sanki anne olunca dinlenme hakkım elimden alınmış, herkese hizmet etmek zorundaymışım gibi hissediyordum. Kime gitsem koşturmaktan helak oluyordum, bir de üstüne tahammülsüzlükten eşimle sürekli birbirimize giriyorduk.

size neden iş yaptırıyorlar anlamadım ben gittiğim yerlerde sadece bebeğime bakıyorum ya da bebeğimi biraz alıyorlar sen dinlen diye, yine de evde durumlar sizinkine benzer çok yoruluyorum çok uykusuzum eşimle tartışıyoruz haliyle çünkü tamamen tahammülsüzleştim

Merhaba, kendinizi önceliklendireceksiniz önce siz önce bebeğiniz siz iyi olacaksınız ki bebeğinizde iyi olsun misafir olarak gittiğiniz yerde misafir gibi davranın. Kimsenin işini yapmak zorunda değilsiniz siz bebeğinize bakmakla sorumlusunuz sadece. İstediğiniz kadar iş yapın kimseyede yaranamazsınız. Neden böyleyim dersenizde koşullu sevilmeye alıştırılmışsınız çocukluğunuzdan bu yana birine bir şey yaparsanız sevilmeye layık olursunuz sebepsiz yere sevilmeye layık olamazmışsınız gibi HAYIR siz siz olduğunuz için kıymetlisiniz kimsenin işini yapınca birine yemek yapınca birine hediye alınca değil sizi seven böyle sevecek yoksa da mesafe koyacaksınız aranıza herşeyden önce o yavrunuz için ileride sizin kadar fedakar kendinden hep feda eden biri olmasını istemiyorsanız bugünden itibaren siz değişeceksiniz ve bunun için çalışacaksınız. İnternette bir sürü videolar var beyhan budak dinleyebilirsiniz örneğin