kesinlikle katılıyorum diğer annemize.. benim bebeğim de ilk 50 gün krizden krize giriyordu. tükürüğü boğazına kaçıyor hep boğuluyor nefesi kesiliyor bazen sadece son radde dercesine ağlaması pik yapıyordu ben sakinleştiremiyorum diye sinirden duvarlara vururdum içimdeki negatif enerjiyi atmak için. hatta gözüm kararır bebeği ya görmezsem diye korku da çok yaşadım tam o esnada eşin de kucağına alamıyorsa hemen bi yatağa ya da kanepeye sırt üstü bırak derin nefes al önce kendini toparla sonra bebeğini.. bi 5 10 dk gövdesini sıvazla sen sakinsen sakinliğin o etkileşimle bi nebze de olsa ona geçiyor anında duruyor ya da ağlaması azalıyor oda değiştir, balkona çık, sling dene hiçbiri azaltmadı mı hemen bebeğin sırtını senin göğsüne yaslasın bacaklarını karnına hafif bük diğer elinle de kollarını gövdesine sar ve birlikte şş sesi ile dizini bükerek hafif in ve çık. anında kesiyor uzun soluklu değil ama nabzı düşürür. en azından bi tık rahatlar. senin şş sesini duysun ağlayınca duyamıyor ondan da rahatlayamaz çok şiddetli olmayacak şekilde sesinle onu bastır. bi tek seni tanıyor ama göremiyor sadece memedeki kokuyu tanıyor emzirmeyi dene ara ara sakinleştikçe.. zamanla sesini kokunu ellerini her şeyini tanıyacak az kaldı bir haftaya hafiflediğinde anlayacaksın. bu onun ilk atağı..