a31a5300 |
Bebeğim 3,5 aylık sayılır. Sadece ilk ay yanımızda biri vardı. İki aydır yalnızız. Eşimin ailesi de benim ailem de şehir dışında. Gelip yardımcı olma imkanları da yok. Bebeğimi çok seviyorum ama bazı günler ev işi, bebek bakımı, sosyallikte uzaklık, her gün pijamalı ve aynı olmak çok zor geliyor. Bazen tuvalate bile onunla gitmek zorunda kalıyorum. Akşam eşim gelince hemen ona veriyorum ve o çok sevdiğim bebeğimin sesini bile duymak yoruc geliyor. Hem büyük bir sevgi hem büyük bir vicdan azabı ama çok büyük de bir yorgunluk. Kaç aydan sonra geçecek bilmiyorum ama bazen sadece kaçıp eşimden de bebeğimden de uzaklaşmak istiyorum.
